Het is niet voor niets dat Maria Theresia in 1774 de leerplicht invoerde, uiteraard met betrekking tot het basisonderwijs. We mogen allemaal oprecht blij zijn met deze mogelijkheid. Kunt u zich voorstellen hoe onze wereld eruit zou zien zonder geschoolde mensen?
Als we dromen hebben en succesvol willen zijn, moeten we daar iets voor opofferen. In de eerste plaats zijn dat zeker onze tijd en ons geduld. Ik heb het niet alleen over succes in de context van het ondernemerschap. Je kunt ook in een gewone baan veel waardering krijgen. Het is belangrijk dat ieder van ons zich realiseert waaraan hij of zij zich wil wijden en wat hij of zij graag zou willen bereiken. Het verduidelijken van deze punten is het startpunt van onze weg naar „roem“.
Het is belangrijk om te vermelden dat je voor succes niet per se meerdere universitaire opleidingen hoeft te volgen! Als iemand in de keuken bij het fornuis staat, of bijvoorbeeld onder de motorkap van een auto met handen vol olie – waarom niet? Voor deze beroepen volstaat een vakdiploma, dat de laatste tijd echter vaak als ‘minderwaardig’ wordt bestempeld. Dat is niet zo! Zonder dit ‘minderwaardige papiertje’ zouden we de bovengenoemde beroepen niet kunnen uitoefenen. Zonder automonteurs zouden we niet met de auto kunnen rijden, omdat er niemand zou zijn om ze te repareren – en vooral omdat niemand het zou kunnen. Zonder koks zouden er geen nieuwe recepten zijn en zouden we dus een behoorlijk beperkt menu hebben. Het heeft dus geen zin om je te kwellen met een opleiding op matura-niveau, alleen maar omdat die door de maatschappij hoger wordt gewaardeerd.
Als we dromen hebben die we echt willen verwezenlijken, moeten we ons verder ontwikkelen. Als we bijvoorbeeld de wereld rond willen reizen, moeten we daarvoor geld verdienen met goed werk in een goedbetaalde baan. We kunnen kwalitatief hoogstaand werk leveren op voorwaarde dat we deze activiteit leuk vinden – als we het niet leuk vinden en het ons ronduit irriteert, zal ons onderbewustzijn ons brein nooit toestaan om de betreffende activiteit voor 100% uit te voeren. We zullen nooit een goedbetaalde baan krijgen zonder kwalitatief hoogstaand werk te leveren, en dat moeten we natuurlijk leren.
Laten we er geen vrede mee hebben dat we de rest van ons leven in een baan zitten die ons vermoeit, die ons niet in staat stelt onze wensen te vervullen, of waarin we nooit naar onze verwachtingen gewaardeerd zullen worden. Zo kom ik weer terug bij het begin van de denkbeeldige cirkel – we moeten ons ‘opofferen’ voor onze dromen, ons verder ontwikkelen en zo dat gelukje een beetje tegemoet gaan!
